domingo, 20 de febrero de 2011
miércoles, 16 de febrero de 2011
sábado, 29 de enero de 2011
martes, 25 de enero de 2011
lunes, 20 de diciembre de 2010
Historia - redacción
Estou en Bélxica ,estamos pasando por unha serie de acontecementos sociais , económicos e politicos en todo o mundo; por iso trato de emigrar ao Congo , con intencións de axudar aos homes rapaces e mulleres de alí.
Pasaron seis meses e conseguín reunir todo o que necesito para ir ao Congo , estou preparado para ir axudar aló en todo o que poida , levantareime as oito da mañan para chegar ao aeropuerto. Estou bastante ilusionado , non teño moi claro con que me atoparei por aló.
Estou xa de camiño ao Congo , vai ser un percorrido largo , xa que iremos en barco. Axente ten cara de mareada , non me estraña xa levamos moitas horas aquí , e ainda falta moito traxecto. Levo todo o camiño pensando que me atoparei aló.
Xa cheguei , no tramo onde peor o pasei foi no último polo rio Congo. Ahora solo penso en ir dar unha volta e ir coñecendo o sitio. Aquí os nenos cada vez que me ven pasar extendenme a man , e algo realmente moi triste e que me impresiona moito. Mañan pola mañan irei a primeira hora a unha ONG a traballar de voluntario.
Son as 7 da mañan e xat tou en pé , vou camiño da ONG , que estan traendo comida para esta xente, , eu hoxe encargareime de xogar un pouco cos nenos e enseñarlles algo novo. Despois de xogar un partido ao fútbol cos rapaces , contarónme como é a súa vida mais ou menos por aquí , moitos deles traballan para grandes empresas por moi pouco diñeiro e todos eles menores , outros non poden ir a escola por varios motivos , e outra gran maioria padece algunha enfermidade . O peor momento que pasarón nestes últimos anos foi a Guerra Civil, no 1960, que trouxo a independencia do Congo Belga. E pidenme que conciencie a xente de que verdadeiramente precisan moita axuda que por alí as cousas están moi mal , e que morre moita xente diariamente.
Laura Serrano Rey
Historia
Son unha nena de África , do Congo , e teño 15 anos.Aqui as cousas están moi mal , os homes blancos veñen e paseanse por aquí cos seus cartos na carteira , cas súas roupas , e con mil cousas máis , ainda que hai unh aminoria deles que intenta axudarnos o que poden cousa que sempre nos ven moi ben e que lles agradecemos moito , dannos algo de comer , cartos , e incluso mandannos roupa e xoguetes.Ainda que estas cousas , as últimas , son boas e as cales agradecemos , o mais duro de aquí e a explotación infantil , os blancos veñen e montan aquí as súas empresas enormes , contrata a nenos coma min ou de menor idade incluso por catro duros e fannos traballar coma escravos , do cal eles se aproveitan que aquí hai moita pobreza e saben que aínda que nos den unha miseria que vamos a traballar igual.Despois tamén hai outrso que veñen a levarse o que é noso , calquer cousa lles vale para facerse de ouro sea a conta de quen sea e ainda por riba aproveitandose da nosa situación.Bueno non todo é malo hainos tamén que nos axudan como esas ONG que nos enseñan tantas cousas e nos traen todo o que poden con tal de facernos felices.
A moitos nenos de aquí gustarialles ter unha educación , ir a escola...Que por certo gracias a algunhas persoas témola , pero estos nenos moitos non poden ir ou polas súas condicións ou porque traballan e eu creo que todos deberiamos ter dereito a ir.
Aquí pasase moita fame e é moi duro , porque te deitas e levantaste todolos días practicamente co estomago vacio , e ves morrer diariamente moita xente por mala alimentación , e por enfermidades como o sida. O Congo fíxose independente pero iso foi seguido duna Guerra Civil , non allea aos interéses económicos das grandes empresas europeas , e do asasinato do presidente Lumumba , coa intervención dos servizos secretos occidentais.
Eu penso que moita da xente non sabe moi ben o que ocorre por aquí , a verda e que nós moitas delas tampouco as temos moi claras.Espero que a xente se conciencie do que pasa aquí e nos axude algo máis.
Anabel Fuentes Gende
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
